Artyścia

   Paul urodziÅ‚ siÄ™ 16 grudnia 1971 roku w Eisenhuettenstadt w NRD. DorastaÅ‚ w komunistycznej rzeczywistoÅ›ci Berlina Wschodniego, jednak podobnie jak wielu jego kolegów, miaÅ‚ swoje okno na Å›wiat - otwarte za sprawÄ… fal radiowych i telewizyjnych, dla których nie istniaÅ‚ mur oddzielajÄ…cy Niemcy Zachodnie od Wschodnich.
"Słuchaliśmy zachodnioniemieckich stacji radiowych, oglądaliśmy zachodnie telewizje. Nagrywaliśmy, słuchaliśmy na imprezach. W tych czasach słuchanie radia połączone było z naprawdę silnymi emocjami. Doskonale pamiętam, jakie wrażenie wywarły na mnie utwory The Smiths i New Order."
   W 1989 mur upadÅ‚. OtworzyÅ‚y siÄ™ granice - także muzyczne. "Berlin zalaÅ‚o techno. GÅ‚ównie ostre Detroit-Techno. LubiÅ‚em jego energiÄ™, ale czegoÅ› mi w nim brakowaÅ‚o. PostanowiÅ‚em "to" odnaleźć" - wspomina Paul. OdtÄ…d poszukiwanie staje siÄ™ jego wizytówkÄ…. Pierwsze pomysÅ‚y realizowaÅ‚ na dwóch mocno "zgranych" gramofonach. Godziny spÄ™dzone nad czarnymi pÅ‚ytami nie poszÅ‚y na marne - w marcu 1991, stanÄ…Å‚ za konsoletÄ… w sÅ‚ynnym klubie "Tresor".
   W tym samym czasie Van Dyk rozpoczynaÅ‚ swoje eksperymenty z muzykowaniem. W 1992 roku Å›wiatÅ‚o dzienne ujrzaÅ‚ singiel "Perfect Day" wydany pod szyldem "Visions of Shiva" wspólnie z Cosmic Baby. "TrzymaÅ‚em w rÄ™ku swojÄ… pierwszÄ… pÅ‚ytÄ™ i cieszyÅ‚em siÄ™ jak maÅ‚e dziecko!"- opowiada Paul. Singiel wydany przez niezależnÄ… wytwórniÄ™ "MFS", byÅ‚ poczÄ…tkiem drogi na szczyt.
   W 1993 roku Paul nagraÅ‚ klubowy hit roku - remix "Love Stimulation" z repertuaru Humate. Wkrótce ukazaÅ‚ siÄ™ "45 RPM" - pierwszy autorski album Van Dyka.
   Kolejne lata to remiksy, remiksy i jeszcze raz remiksy. Na liÅ›cie artystów, którzy "stoÅ‚owali" siÄ™ u Paula sÄ… m.in. Inspiral Carpets, Sven Väth, Curve i New Order. W miÄ™dzyczasie, Van Dyk wydaÅ‚ drugi album, "Seven Ways", który umocniÅ‚ jego pozycjÄ™ w Å›wiecie twórców elektronicznych dźwiÄ™ków. Krążek katapultowaÅ‚ Paula w zupeÅ‚nie nowy Å›wiat - do listy 100 najlepiej sprzedajÄ…cych siÄ™ pÅ‚yt. DziÄ™ki temu, zauważono go poza granicami kraju. Nawet angielskie media, zwykle promujÄ…ce brytyjskich dj-ów, pochwaliÅ‚y krążek. Z kolei czytelnicy "DJ Magazine" uznali "Seven Ways" za album roku. Single "Beautiful Place", "Forbidden Fruit" i "Words" zapewniÅ‚y Van Dykowi najlepsze miejsca na europejskich listach przebojów.
   W 1998 album "45 RPM" doczekaÅ‚ siÄ™ wydania w Anglii a nowy remiks "For an Angel" niemal rozniósÅ‚ w pyÅ‚ Å›wiatowe parkiety. Przez dwa tygodnie pÅ‚yta byÅ‚a numerem jeden w Wielkiej Brytanii, przez miesiÄ…c w Niemczech, dotarÅ‚a też na wysokie miejsca list w USA, Australii, Holandii, i Belgii.
   Muzyka zasypywano propozycjami produkowania pÅ‚yt dla innych artystów, jednak Paul konsekwentnie odmawiaÅ‚. "ZaczynaÅ‚em jako DJ i wiem, że jest jakaÅ› niewidzialna, ale bardzo silna więź pomiÄ™dzy DJ-em a ludźmi, dla których krÄ™ci pÅ‚ytami. NauczyÅ‚em siÄ™ ich obserwować i instynktownie wyczuwać, co sprawia im przyjemność, jak zbudować atmosferÄ™" - wspomina Paul. "Nigdy nie wszedÅ‚em do klubu, by zagrać wymyÅ›lony wczeÅ›niej set. Zawsze improwizujÄ™ - może dlatego nie chcÄ™ być producentem czy menedżerem. WolÄ™ być DJ-em"
   Rok 1999 to dla Van Dyka "rozwód" z wytwórniÄ… "MFS" i utworzenie wÅ‚asnego labelu - "Vandit Records". Listopad przynosi srebrnÄ… pÅ‚ytÄ™ za bardzo rzadkie osiÄ…gniÄ™cie - sprzedanie w Anglii 60.000 egzemplarzy trzypÅ‚ytowego albumu "Vorsprung Dyk Technik". Zestaw zawieraÅ‚ 33 utwory, w tym "klasyczne" pozycje jak wspomniany remiks "Love Stimulation" czy klubowi megahi "For an Angel". Skoro o wyróżnieniach mowa: czytelnicy "DJ Magazine" uznali w 1999 roku Paula Van Dyka "najlepszym kompozytorem". W rankingu wyprzedziÅ‚ takie legendy jak Fatboy Slima i Paula Oakenfolda. W tym samym roku na ceremonii rozdania Music Awards w Londynie otrzymaÅ‚ "Best international DJ award". AnalogicznÄ… nagrodÄ™ przyznaÅ‚ magazyn "Ministry of Sound". Z kolei pismo "Music" uznaÅ‚o 6-godzinny wystÄ™p Paula w klubie "Gatecrasher" za drugÄ… w kolejnoÅ›ci najlepszÄ… imprezÄ™ klubowÄ… roku. Singlowie hity "Another Way" i "Tell me why" spÄ™dziÅ‚y 10 tygodni na szczycie German Dance Charts, dotarÅ‚y też do 13. i 7. miejsca na liÅ›cie sprzedaży w Wielkiej Brytanii. We wrzeÅ›niu 1999 magazyn "Mixmag" uznaÅ‚ Van Dyka za "CzÅ‚owieka Roku" a "Muzik Magazine" nazwaÅ‚ go "Liderem Pokolenia Trance".
   "Nie nazwaÅ‚bym siebie liderem. OczywiÅ›cie, jako twórca muzyki, wystÄ™pujÄ™ przed publicznoÅ›ciÄ…, wyznaczam jakiÅ› nowy nurt. Ale dla mnie najważniejsze w publicznych wystÄ…pieniach jest prezentowanie muzyki ludziom, a nie wÅ‚adza nad nimi. Nie chcÄ™ nimi rzÄ…dzić, wolÄ™ choćby tylko przez chwilÄ™ nimi pokoÅ‚ysać, bawić ich, inspirować" - mówi Paul.
   PoczÄ…tek XXI wieku przyniósÅ‚ wiele przeÅ‚omowych wydarzeÅ„ w karierze artysty: skomponowaÅ‚ Å›cieżkÄ™ dźwiÄ™kowÄ… do filmu „Zurdo", album „The Politics Of Dancing" oraz koncertowe DVD. W 2003 roku wydaÅ‚ longplay „Reflections", zainspirowany jego wizytÄ… w Indiach. Krążek nominowano do nagrody Grammy w kategorii Najlepszy Album Elektroniczny.
   Na jego kolejny album fanom przyszÅ‚o czekać aż 4 lata. W sierpniu 2007 roku do sklepów trafiÅ‚ „In Between". PÅ‚yta dotarÅ‚a na drugie miejsce listy Top Electronic Albums. Z krążka pochodzi singiel „White Lies", który osiÄ…gnÄ…Å‚ czoÅ‚owe miejsca na listach przebojów muzyki tanecznej. 
   Terminarz Paula jest dziÅ› zapisany drobnym maczkiem - staÅ‚e punkty tras to Londyn, Tel-Awiw, Meksyk, Nowy Jork i Singapure. PomiÄ™dzy nimi zawsze Berlin - ze swoimi klubami, studiem nagraniowym i programem radiowym, który Van Dyk wspóÅ‚prowadzi. O rodzinie nie wspominajÄ…c...