Artyścia

   Gigi D'Agostino przyszedł na świat 17 grudnia 1967 roku. Dorastał w Turynie i Brescia, gdzie zlokalizowane są słynne włoskie studia nagraniowe Media Records. Jako nastolatek żywił nadzieję, że kiedyś zobaczy je od środka i zostanie kimś w wielkim świecie muzyki dyskotekowej. Udało się, ale nie od razu. Jak dziś mówi, musiał stawić czoła pracy i wyrzeczeniom o jakich nigdy nie myślał. Gdyby jednak jeszcze raz miał przez to przejść - bez wahania wybrałby właśnie taką drogę.
   Kariera D'Agostino zaczęła się w 1983 roku W wieku 16 lat zadebiutował jako DJ w klubie "Woodstock" w Turynie. Miastu pozostał wierny - w dyskotece "Ultimo Impero" był rezydentem od 1993 do 1998 roku.
Nagranie "Sweetly" było pierwszym muzycznym sukcesem Gigi. Wystarczającym, by ich autorem zainteresowali się ludzie Gianfranco Bortolottiego, szefa... Media Records. Utalentowany producent szybko udowodnił, że warto na niego postawić. Singiel "Fly", wydany w 1996 roku szybko stał się najlepiej sprzedającym się nagraniem w całych Włoszech. Klasę muzyka potwierdził kolejny sukces: "Gigi's Violin". Utwór był bardzo popularny, nie tylko we włoskich klubach ale również na całym kontynencie.
   Swój pierwszy solowy album, zatytułowany po prostu "Gigi D'Agostino" wydał w 1996 roku. Krążek sprzedał się w nakładzie ponad 60 tysięcy egzemplarzy, zyskując status złotej płyty.
   Po nagraniu pierwszej płyty D'Agostino zaczął zmieniać swoją muzykę. Postawił na coraz bardziej melodyjne utwory, stylem nawiązujące zarówno do swojego ulubionego nurtu Progressive jak i do House'u. Ta rewolucja nie przyniosła ofiar - wręcz przeciwnie "Gin Lemon" i "Elisir (Your Love)" były najpopularniejszymi nagraniami w śródziemnomorskich klubach w 1997 i 1998 roku.
   Rok 1999 przyniósł podwójny album "L'Amour Toujours" i sukces, którego miarą były platynowe płyty. Gigi D'Agostino otrzymał nagrodę włoskiego przemysłu fonograficznego dla najlepszego producenta muzycznego.
Kolejny rok to prawdziwe szaleństwo na punkcie włoskiego DJ-a. Na sklepowe półki i do stacji radiowych trafiło nagranie "The Riddle" - nowa wersja wielkiego przeboju Nika Kershawa z połowy lat 80-tych. Singiel sprzedał się w liczbie przekraczającej milion egzemplarzy w samych tylko Niemczech.
   W 2001 roku D'Agostino otrzymał nagrodę PIM (włoski odpowiednik "Fryderyków") jako najlepszy producent muzyki tanecznej. W Kopenhadze na "Danish DJs Award" zdobył nagrode publiczności. W tym samym czasie ukazała się kolejna wersja "L'Amour Toujours" z trzema nowymi piosenkami.
   W 2006 roku założył własną wytwórnię płytową „Noisemaker Hard" promującą młodych artystów.
Rok później stworzył nowy gatunek muzyki „Lento Violento", charakteryzujący się tempem dużo wolniejszym tempem od jego dotychczasowej muzyki oraz silnymi wpływami techno.

Dyskografia:
1996 - Gigi D'Agostino (1996)
1996 - A Journey Into Space (1996)
1996 - The Greatest Hits (1996)
1997 - Gin Lemon EP (1997)
1999 - Tanzen EP (1999)
1999 - L'Amour Toujours (1999)
2000 - Tecno Fes EP (2000)
2000 - Tecno Fes Vol. 2 (2000)
2003 - Underconstruction 1: Silence E.P. (2003)
2005 - L'Amour Toujours II (2005)