Artyścia

DJ BoBo powrócił po półtorarocznej przerwie i zrobił to we wspaniałym stylu: udało się bardzo trudne zadanie stworzenia albumu, który nie tylko dorównał ale i przewyższył wysoki poziom Visions (2003).

"Pirates Of Dance", który licząc jedynie najbardziej podstawowe wydania, jest dziesiątym w dorobku DJ'a BoBo, jest najróżnorodniejszym albumem, które dotychczas stworzył. Tytuł nie powinien nikogo zmylić: muzyka dance stanowi tutaj najwyżej dwadzieścia procent całości i w żaden sposób nie można powiedzieć, że płyta "utrzymana jest w tanecznych klimatach", jak z pewnością będzie twierdzić większość piszących taśmowo recenzentów.

Nurt dance reprezentują tu w zasadzie jedynie trzy utwory, które są znakomicie wyprodukowane, według najnowszych trendów, z wykorzystaniem najnowocześniejszych technik. Pierwszym z nich jest bardzo dynamiczne "Amazing Life", jeden z faworytów publiczności i drugi singiel z albumu. Podobnie jak "One Night In Heaven", przypomina rytmiczne produkcje Kate Ryan, w których jednak widać typowy charakter DJ'a BoBo. "Amazing Life" dodatkowo ma udany tekst i zaskakujący most w konwencji popowej ballady, kontrastujący ciekawie z mocnymi akordami całości. "One Night In Heaven" przyciąga z kolei dawką energii i przestrzennością oraz lekkością wstępu. Ostatnim, najciekawszym z trójki jest "Dance Into The Light". Nie grzeszy on ambitnym tekstem ale za to, oprócz udanej kompozycji i nowoczesnej aranżacji, posiada świetną, długą wstawkę na gitarze elektrycznej.

Większość albumu zdominowana jest przez pop-rock i pop z użyciem akustycznych, "naturalnych" instrumentów. Jednym z nich jest tytułowy, pierwszy singiel z płyty, znakomite Pirates Of Dance. Melodyjna i jednocześnie mająca "kopa" kompozycja osadzona na gitarach elektrycznych, których kulminacja następuje wraz ze wspaniałą solówką, godną wszystkich metalowców. Całość oprawiono być może najbardziej spektakularnym teledyskiem, nakręconym w EuropaPark w Rust oraz podczas przedpremierowego spektaklu w Engelbergu; film dostępny na singlu. Polskie wydanie zamykają dwie popowe kompozycje. "I Need Your Love", mimo banalnego tytułu jest znakomitym utworem: popowa ballada oparta na żwawych gitarach akustycznych, bardzo dobrze skomponowany wokal i melodia. Drugą zaś, jeszcze bardziej żywą jest 1000 Miles, z bardzo zgrabnym tekstem i wykonaniem. Co ważne: żadna z w/w nie jest cukierkową, tuzinkową kompozycją odpowiednią dla Britney Spears i trzynastoletniej publiczności. Z powodzeniem mogłyby zostać wykonane przez zespół Lady Pank i im podobnych.

Dwa utwory to bardzo oryginalne ballady. No Metter What People Say, napisane pod wpływem wzruszającego spotkania z niepełnosprawną fanką, to doskonały, nastrojowy i zarazem żywy utwór, oprawiony gitarami i znakomitymi soulowymi chórkami. To pozycja wyjątkowo ambitna i ciekawa. Nie gorzej wypada "Give Peace A Chance". Tematyka standardowa dla piosenkarzy, jednak długi i niemal jedyny rapowany na płycie tekst wypada bardzo dobrze. Melancholijne brzmienie gitary przypomina nieco samego Erica Claptona; altowy głos wokalistki znakomicie łączy całość. Zaczerpnięto też kilka słów ze sławnego przemówienia Martina Luthera Kinga.

Absolutną perłą na albumie, utworem zasługującym na lawinę pochwał w każdym aspekcie jest Garunga wraz ze wstępem w postaci Ghost Ship. "To najbardziej szalony pomysł jaki zrodził się w mojej głowie" mówi sam BoBo...i ma rację. Utwór tworzy opowieść rozwijającą tytułowy wątek. To historia pirackiej załogi żeglującej na statku widmie, od stuleci bezowocnie i beznadziejnie poszukującej tajemniczej wyspy Garunga. Ich tułaczka będzie trwała wiecznie jako pokuta za grzeszne życie. Niezwykła historia- i jak opowiedziana! Najpierw scena: chlupot wody, brzęk szabli i niespokojne okrzyki. A potem tajemnicza, dynamiczna muzyka łącząca rock i R'n'B. Wokal absolutnie zaskakujący, wychodzący ze wszelkich schematów, upiorne odgłosy, gardłowe śpiewy załogi i demoniczny rap, przywodzący na myśl legendarny Thriller Michaela Jacksona. To utwór genialny i nie ma artysty, poziomowi którego ten utwór by nie dorównał - palce lizać!

Ostatnią grupę tworzy para utworów w konwencji latynoskiej. Powszechny entuzjazm wzbudza Pura Pasion. Pogodny, letni ale absolutnie nie kiczowaty utwór, przypominający piosenki Kalindry de Luna, z wykorzystaniem oryginalnych instrumentów i ciekawym rapowanym wstępem ciemnoskórego Tone'a. Ci zaś, którzy mimo niewielkich walorów artystycznych pokochali Chihuahua'ę, polubią z pewnością "Hey Nanana", który jest bez wątpienia znacznie ambitniejszą kompozycją. O ile pominąć naiwny tekst opowiadający sytuację ze szczenięcych lat Renego, otrzymamy skoczny utwór o latynoskich rytmach, który po dwóch zwrotkach na bazie trąbek przeradza się w posiadającą dźwiękową głębię piosenkę jakby wyrwaną z karnawału w Rio.

Edycja szwajacarska posiada dodatkowy tytuł "Party Delight", który jest świetną, nowoczesną wariacją na temat disco lat 70tych, do złudzenia przypominającego Boney M. Prawdopodobnie z czasem pojawi się jako dodatek do kolejnego singla. W wydaniu Premium, dołączony jest też miks utworów na żywo z rewelacyjnej płyty Live In Concert. Dla fanów to mało atrakcyjny dodatek, jednak zważywszy, iż w/w album praktycznie nie miał promocji, ma szansę w ten sposób zyskać na popularności i dać wyobrażenie polskiej publiczności, która praktycznie do płyty nie ma dostępu. Ponadto, wersja Premium Zawiera oddzielne DVD, na którym znajduje się ciekawy materiał zza kulisów najnowszego spektaklu Pirates Of Dance- warto zobaczyć.

Reasumując: to bez wątpienia najlepszy album, jaki dotychczas DJ BoBo wydał. Jest niezwykle zróżnicowany, eklektyczny, ambitny i dopracowany. Każdy znajdzie tam bliskie sercu brzmienia. Sprowadzanie tej płyty do "zbioru tanecznych utworów" to nie mający pokrycia w rzeczywistości dowód ignorancji opiniodawców. To znakomite wydanie, od bardzo ładnej szaty graficznej po detale zawartego materiału. Polecam ten album wszystkim z całą odpowiedzialnością!!

DJ BoBo jest producentem, kompozytorem, autorem tekstów do piosenek, wokalistą i tancerzem w jednej osobie.

Jego ciężka praca została w pełni doceniona. Otrzymał już niejeden złoty i platynowy krążek, a także tytuł NAJLEPSZEGO Europejskiego Wokalisty roku 1995.

Występując pod pseudonimem DJ BoBo; René Baumann szybko stał się jedną z większych postaci szwajcarskiej sceny klubowej.

Skromne początki DJa BoBo miały miejsce w 1988, gdy uczestniczył w "Disco Queen/King Corporation" w dyskotece "Tropic" mieszczącej się w niemieckim mieście Memmingen. To coroczne wydarzenie odbywa się regularnie od 1979 roku. DJ był nominowany do nagrody Grand Prize i został zaproszony na "Top 10 Disco King" na Ibizie, gdzie otrzymał Trzecie miejsce w kategorii taniec/wygląd/styl.

Jego DJski przełom nastąpił wraz z super hitem "Somebody Dance With Me" (cover utworu "Somebody Watching Me"), który okazał się niebywałym sukcesem. Wydany na początku listopda 1992 wskoczył na #1 Szwajcarskiego Notowania Singlowego (Swiss Single Charts). W wielu krajach piosenka dotarła do pierwszej dziesiątki, a niewiarygodny sukces DJa został nagrodzony wieloma złotymi płytami w Australii, Niemczech, Izraelu, Szwecji i oczywiście w Szwajcarii.

Swoim drugim przebojem DJ BoBo udowodnił, że nie jest gwiazdą jednego wieczoru: "Keep On Dancing" wylądowało na PIERWSZYM miejscu w Finlandii, dotarło do pierwszej dziesiątki w wielu europejskich krajach i zostało nagrodzone Złotą Płytą (Gold Discs) za sprzedaż 250'000 płyt w Niemczech. Szwajcaria nagrodziła długo oczekiwany album "Dance With Me", który przez jakiś czas utrzymywał się na notowaniach European Charts. Następne nagranie - "Take Control" - osiągnęło wysokie miejsca na notowaniach i znowu osiągnęło status złotej płyty w Niemczech.

W 1994 roku BoBo zapewnił sobie drugie miejsce w German Single Charts swoją wolną taneczną piosenką reggae "Everybody". Przebój nie schodził z notowań przez wiele tygodni i został nagrodzony Platyną za 500 000 sprzedanych singli w Niemczech.

Jesienią 1994 DJ wydał kolejny album - "There Is A Party" - zawierający mega przebój "Let The Dream Come True", który również otrzymał miano złota. "Love Is All Around" zostało wydane w styczniu 1995, znalazło się w pierwszej dziesiątce w wielu krajach i otrzymało miano Złotej Płyty w Niemczech (to już szósta złota płyta DJ BoBo w Niemczech).

Na początku maja 1995 DJ BoBo otrzymał w Monako World Music Award w kategorii "najlepiej sprzedającego się szwajcarskiego artystę roku". Nowy singiel "There Is a Party" wraz z fantastycznym teledyskiem nakręconym na Karaibach przez grupę operatorów z serialu Miami Vice wspinał się na szczyt list przebojów. Oprócz Karaibów DJ BoBo odwiedził również dalekie zakątki Azji, dając ekscytujące występy z popisami na scenie w Seulu, Kuala Lumpur i Bangkoku.

W 2001 roku DJ BoBo wydał płytę "Planet Colors" na której znalazł się singiel "What A Feeling" skomponowany w współpracy z Irene Carą.

Międzynarodowy przebój "Chihuahua" został wydany przez BMG Europe w 2003 roku i sprzedał się w ponad 1,2 miliona egzemplarzy w samej Francji! Piosenka ta została wybrana przez Coca Colę do reklamy telewizyjnej i była emitowana w wielu krajach Azji i Europy.

Choć raz są to taneczne bity, raz mambo, a innym razem kontemplacyjne ballady, to nowa płyta "Pirates of Dance" nawiązuje do klasyki. Nienawidzący monotonności okrywa swoje nowe oblicze. Kontynuuje muzyczne marzenie pod piracką banderą. Wizja staje się zniewalającym doświadczeniem scenicznym.